13/4/12

Συνέντευξη: Το Εβραϊκό Ολοκαύτωμα ως κρατική τρομοκρατία

Η 8Η ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΠΟΥ ΜΑΣ πέρασε ήταν η επίσημη παγκόσμια ημέρα μνήμης του Εβραϊκού Ολοκαυτώματος. Με την αφορμή αυτή έδωσα μια συνέντευξη στην αμερικανική εφημερίδα The Bristol Herald Courier, στο πλαίσιο ενός εκτεταμένου αφιερώματός της στη σημασία του Εβραϊκού Ολοκαυτώματος για τις σημερινές γενιές. Στη 15-λεπτή συνέντευξη, που μαγνητοσκοπήθηκε και είναι διαθέσιμη στην ιστοσελίδα της εφημερίδας, αναλύω το Εβραϊκό Ολοκαύτωμα ως την πιο βάρβαρη φάση ενός εκτενέστερου προγράμματος συστηματικής εξολόθρευσης "ανεπιθύμητων στοιχείων" από τους ναζί, που ξεκίνησε μέσα στη Γερμανία, για να επεκταθεί αργότερα στα εδάφη της κατεχόμενης Ευρώπης. Υπενθυμίζω στους θεατές ότι το πρόγραμμα αυτό ξεκίνησε στοχεύοντας στην εξολόθρευση ατόμων με αναπηρίες, και αργότερα στράφηκε εναντίων των ομοφυλόφιλων, των κομμουνιστών, καθώς και των αντιρρησιών συνείδησης. Η επέκτασή του στα μέλη της εβραϊκής μειονότητας στη Γερμανία, στην Πολωνία, στη Γαλλία, και αλλού, αποφασίστηκε αφού οι Ναζί συνειδητοποίησαν ότι καμία άλλη χώρα —πέραν της Δομινικανής Δημοκρατίας, που δέχτηκε να παραλάβει 5.000 διωκόμενους Εβραίους— δεν είχε τη διάθεση να επιτρέψει την εισροή στο έδαφός της του εβραϊκού πληθυσμού. Σε καμία περίπτωση, σημειώνω, δε θα έπρεπε οι εβραίοι της Γερμανίας να εγκαταλείψουν τη χώρα τους. Αλλά ακόμα κι αυτοί που ήθελαν να την εγκαταλείψουν, σαφώς διαισθανόμενοι τα όσα θα πάθαιναν, σπανίως είχαν τη δυνατότητα να μετοικίσουν στο εξωτερικό. Συνεπώς, η τραγωδία του Εβραϊκού Ολοκαυτώματος δε στιγματίζει μόνο τη συνείδηση της Γερμανίας και των Γερμανών, αλλά και όλων εκείνων εκτός Γερμανίας που είτε συνεργάστηκαν με τους Ναζί, είτε αγνόησαν τις επικλήσεις βοήθειας από τα ανυπεράσπιστα θύματα της Ναζιστικής θηριωδίας. Παράλληλα εξετάζω το Εβραϊκό Ολοκαύτωμα στο πλαίσιο της ακαδημαϊκής ειδίκευσής μου στην τρομοκρατία και τονίζω ότι αποτέλεσε προφανές ιστορικό παράδειγμα κρατικής τρομοκρατίας. Παρότι έχουμε συνηθίσει να συνδέουμε την τρομοκρατία με οργανώσεις του τύπου αλ-Κάιντα, στην πραγματικότητα η ιστορία δείχνει ότι η τρομοκρατία αποτέλεσε ανέκαθεν το προνόμιο ισχυρών κρατικών δομών, όπως π.χ. της ναζιστικής Γερμανίας, της κεμαλικής Τουρκίας, της Ισπανικής Αυτοκρατορίας την εποχή της αποικιοκρατίας, κτλ. Στο δεύτερο μέρος της συνέντευξης εξετάζω το ρόλο των ΗΠΑ στο Ολοκαύτωμα και επισημαίνω ότι ο Χίτλερ και οι συνεργάτες του είχαν διδαχθεί, δυστυχώς, από τη γενοκτονία των αυτοχθόνων κατοίκων της Νότιας και της Βόρειας Αμερικής από τους Ευρωπαίους κατακτητές. Να λοιπόν γιατί τα διδάγματα της ιστορίας πρέπει να ενστερνίζονται άμεσα από τους οπαδούς της ειρήνης και της δικαιοσύνης. Διότι όταν αυτό δε συμβαίνει, τα ίδια αυτά διδάγματα γίνονται όπλα στα χέρια αδίστακτων δολοφόνων, όπως εκείνα των Γερμανών ναζιστών. Εκτός από τη σελίδα της Bristol Herald Courier, τη συνέντευξη μπορείτε να την παρακολουθήσετε στο YouTube, εδώ.