3/11/13

Συνέντευξή μου στην εφημερίδα «Ο Επενδυτής»

ΠΑΡΟΤΙ ΔΙΝΩ ΣΥΧΝΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΣΕ μέσα ενημέρωσης απ’ όλο τον κόσμο, είναι εξαιρετικά σπάνιο να φιλοξενούνται οι απόψεις μου σε ελληνικά media. Αυτό, όπως έχω ξαναγράψει, είναι μια πονεμένη ιστορία, που δεν αφορά μόνο εμένα, αλλά και χιλιάδες άλλους Έλληνες επιστήμονες που διαπρέπουν στο χώρο του εξωτερικού, αλλά που η δουλειά τους παραμένει εντελώς άγνωστη μέσα στην ίδια τους τη χώρα. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο ομολογώ ότι μου έκανε εντύπωση όταν η συντάκτης της εφημερίδας Ο Επενδυτής, Δέσποινα Συριοπούλου, επικοινώνησε μαζί μου και ζήτησε την άποψή μου για τις δηλώσεις του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ, Θεόδωρου Πάγκαλου, πάνω στην ελληνική αντικατασκοπεία. Όπως είναι γνωστό, τον Οκτώβρη του 2013, ο πληθωρικός Έλληνας πολιτικός αποκάλυψε σε ραδιοφωνική εκπομπή ότι την εποχή που διατέλεσε Υπουργός των Εξωτερικών η ελληνική Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) «είχε καταφέρει να παρακολουθεί όχι μόνο τον Αμερικανό πρέσβη στην Αθήνα, αλλά και τον Αμερικανό πρέσβη στην Άγκυρα». Συμπλήρωσε μάλιστα λέγοντας ότι η ΕΥΠ «παρακολουθούσε με μηχανήματα και αντέγραφε σε μαγνητοταινίες τις δύο πρεσβείες, της Άγκυρας και της Αθήνας». Στην συνέντευξή μου στον Επενδυτή, που μπορείτε να διαβάσετε εδώ ως εικόνα ή εδώ σε μορφή pdf, είπα ότι οι δηλώσεις του Πάγκαλου σίγουρα θα θίξουν τους Αμερικανούς. Κι αυτό όχι τόσο διότι δεν υποψιαζόταν ότι είχαν γίνει στόχος της ελληνικής αντικατασκοπείας —άλλωστε ο ίδιος ο Πάγκαλος δήλωσε ότι οι υποκλοπές σταμάτησαν «γιατί το κατάλαβαν οι Αμερικανοί», αλλά διότι τέτοιου είδους αποκαλύψεις θεωρούνται άκρως αντιεπαγγελματικές, ειδικά όταν αναφέρονται σε συμμαχικές χώρες. Αναφερόμενος στην ιστορία της κατασκοπευτικής δράσης των ΗΠΑ στην Ελλάδα, είπα ότι «στην Ελλάδα οι Αμερικανοί έχουν πάρα πολλά συμφέροντα, τα οποία όμως δεν αφορούν απαραίτητα την χώρα. Αν σκεφτούμε την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, η Αθήνα και η Λευκωσία ήταν κέντρα κατασκοπείας, όχι μεταξύ Αμερικανών και Ελλήνων, αλλά μεταξύ Αμερικανών και Ρώσων, Αμερικανών και Ισραηλινών ή Αράβων κλπ.». Ολόκληρη η συνέντευξη φιλοξενείται επίσης στην ιστοσελίδα του Greek American News Agency, εδώ.

11/8/13

Το ιστορικό πλαίσιο των αποκαλύψεων του Σνόουντεν

ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΙΟΥΛΙΟΥ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΑ ΜΙΑ ημίωρη συνέντευξη στο ραδιοφωνικό πρόγραμμα Your Weekly Constitutional, που μεταδίδεται από το κρατικό ραδιόφωνο των Ηνωμένων Πολιτειών. Η εκπομπή είναι μια συνεργασία του πανεπιστημίου Appalachian School of Law με το ίδρυμα Montpelier στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ, που αποτελεί πολιτική παρακαταθήκη του Τζέημς Μάντισον, ενός από τους πολιτικούς πρωτεργάτες της ανεξάρτητης ομοσπονδίας των ΗΠΑ. Η εκπομπή αφορά στο ιστορικό πλαίσιο των καταγγελιών του πρώην μέλους των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών Έντουαρντ Σνόουντεν. Υπενθυμίζω ότι στις αρχές του Ιουνίου, ο Σνόουντεν —που σήμερα ζει υπό καθεστώς πολιτικού ασύλου στη Ρωσία— έδωσε στη βρετανική εφημερίδα The Guardian ένα απόρρητο δικαστικό έγγραφο που υποχρεώνει την εταιρία υπηρεσίας κινητής τηλεφωνίας Verizon να μοιράζεται τα τηλεφωνικά δεδομένα των συνδρομητών της με την κρατική υπηρεσία National Security Agency (NSA) στις ΗΠΑ. Από τότε, οι αποκαλύψεις συνεχίζονται σχεδόν καθημερινά. Στη συνέντευξή μου κάνω μια λεπτομερή ιστορική αναδρομή στις υποκλοπές των επικοινωνιών στις ΗΠΑ και εξηγώ ότι το φαινόμενο αυτό είναι παλαιότερο ακόμα κι από την ίδρυση της ανεξάρτητης ομοσπονδίας. Εδώ και αιώνες, κρατικές υπηρεσίες, στις ΗΠΑ και αλλού, υποκλέπτουν —άλλοτε νόμιμα και άλλοτε παράνομα— το περιεχόμενο των επικοινωνιών των πολιτών τους. Η εκπομπή μεταδόθηκε στις 11 Αυγούστου τυο 2013. Μπορείτε να την ακούσετε ολόκληρη στο YouTube εδώ ή στο Podomatic εδώ. Επίσης, ένα μικρό απόσπασμα βγήκε στον αέρα από την εκπομπή Your Daily Constitutional στις 29 Ιουλίου. Μπορείτε να το ακούσετε εδώ ή εδώ.

30/6/13

Δήλωσή μου στην εφημερίδα San Antonio Express-News για τις υποκλοπές

ΑΠΟ ΟΠΟΙΑ ΠΛΕΥΡΑ ΚΙ ΑΝ το δει κανείς, είναι πραγματικά ενδιαφέρον ότι οι υποκινητές των πιο θορυβωδών πρόσφατων διαρροών πάνω σε ζητήματα αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, βρίσκονται υπό τη διπλωματική  προστασία του Ισημερινού. Το μικρό αυτό κράτος της Λατινικής Αμερικής έχει ήδη προσφέρει πολιτικό άσυλο στον Τζούλιαν Ασάνζ, ιδρυτή της οργάνωσης WikiLeaks. Η WikiLeaks αποτέλεσε τον αγωγό της διαρροής χιλιάδων απόρρητων διπλωματικών αναφορών από και προς το State Department, το γνωστό cablegate, που συγκλόνισε την αμερικανική και παγκόσμια κοινή γνώμη το 2010. Ο Αυστραλός Ασάνζ, που καταζητείται από τις αρχές της Σουηδίας, των ΗΠΑ και της Βρετανίας, βρίσκεται σήμερα στην πρεσβεία του Ισημερινού στο Λονδίνο, όπου και παραμένει υπό πολιτικό άσυλο. Ένας άλλος υποκινητής διαρροών, ο πρώην τεχνικός σύμβουλος των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών Έντουαρντ Σνόουντεν, βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε ένα αεροδρόμιο της Μόσχας, υπό ρωσική προστασία, και περιμένει την ευκαιρία να μεταβεί στην Κούβα και από εκεί στον Ισημερινό, η κυβέρνηση του οποίου του έχει προσφέρει πολιτικό άσυλο. Ποια είναι η σχέση των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, και δη του National Security Agency (NSA), δηλαδή του πρώην εργοδότη του Σνόουντεν, με τη Λατινική Αμερική; Αυτό είναι το θέμα ενός κειμένου του Στιούαρτ Πάουελ, ανταποκριτή στην Ουάσιγκτον της εφημερίδας San Antonio Express-News, στον οποίο μίλησα τηλεφωνικά την περασμένη εβδομάδα. Του είπα ότι, όπως είναι γνωστό, στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου, οι ΗΠΑ θεωρούσαν τη Λατινική Αμερική ως το «λαχανόκηπό» τους, δηλαδή μια περιοχή υπό τον πλήρη και αδιαμφισβήτητο έλεγχό τους. Κι όμως, σήμερα, είκοσι και πλέον χρόνια μετά το τέλος της ψυχροπολεμικής περιόδου, η αμερικανική επικυριαρχία τίθεται υπό αμφισβήτηση από μια σειρά αριστερών κυβερνήσεων στη Λατινική Αμερική (και στη Βραζιλία, που δεν είναι μέλος της Λατινικής Αμερικής, με την τεχνική έννοια του όρου). Δεν είναι μόνο οι περιπτώσεις της Κούβας, της Βενεζουέλας, της Βολιβίας, της Βραζιλίας, και της Αργεντινής. Σε αυτές έχουν από καιρό προστεθεί η Νικαράγουα (με τον Ντανιέλ Ορτέγκα ξανά στην εξουσία), η Ουρουγουάη, η Γουατεμάλα, και τώρα ο Ισημερινός. Όπως είπα στον Πάουελ, οι ΗΠΑ δε μπορούν να συνεχίσουν να προσποιούνται την υπερδύναμη, όταν η εξουσία τους αμφισβητείται στον άμεσο περίγυρό τους. Γι΄ αυτό και όλοι έχουν τώρα τα μάτια στραμμένα στον Ισημερινό. Το κείμενο που Πάουελ μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

19/6/13

Συνέντευξή μου στη Φωνή της Ρωσίας για τις τηλεφωνικές υποκλοπές στις ΗΠΑ

ΚΑΘΩΣ ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΩΝ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΩΝ υποκλοπών στις ΗΠΑ παρατείνεται, συνεχίζω να δέχομαι κλήσεις για συνεντεύξεις από μέσα ενημέρωσης ανά τον κόσμο (εκτός Ελλάδας, φυσικά, αλλά αυτό είναι μια άλλη, πονεμένη ιστορία). Στις 18 Ιουνίου μίλησα ζωντανά στην αμερικανική ραδιοφωνική έκδοση της Φωνής της Ρωσίας για την υπόθεση Σνόουντεν και για ό,τι αυτή συνεπάγεται για την αμερικανική πολιτική σκηνή, τις διεθνείς σχέσεις των ΗΠΑ, καθώς και τις πολιτικές ελευθερίες των ίδιων των αμερικανών πολιτών. Υπενθυμίζω ότι στις αρχές του Ιουνίου η βρετανική εφημερίδα The Guardian δημοσίευσε ένα απόρρητο δικαστικό έγγραφο που φαίνεται πως υποχρεώνει την εταιρία υπηρεσίας κινητής τηλεφωνίας Verizon να μοιράζεται τα τηλεφωνικά δεδομένα των συνδρομητών της με την κρατική υπηρεσία National Security Agency (NSA) στις ΗΠΑ. Από τότε, οι αποκαλύψεις, που προέρχονται από τον πρώην τεχνικό της NSA και της Central Intelligence Agency (CIA) Έντουαρντ Σνόουντεν, συνεχίζονται σχεδόν καθημερινά. Στη δημοσιογράφο της Φωνής της Ρωσίας εξήγησα ότι η NSA είναι μακράν η μεγαλύτερη αμερικανική μυστική υπηρεσία σε αριθμό υπαλλήλων. Φαίνεται δε πως υποκλέπτει σχεδόν όλες τις τηλεφωνικές και ηλεκτρονικές επικοινωνίες των αμερικανών, καθώς και πάμπολλες επικοινωνίες που λαμβάνουν χώρα εκτός των ΗΠΑ. Αλλά ακόμα κι αυτή η NSA δεν έχει το προσωπικό που απαιτείται για να αναλυθούν σε βάθος οι επικοινωνίες του καθενός από εμάς. Η υπηρεσία βασίζεται λοιπόν στη χρήση αυτοματοποιημένων συστημάτων που ανιχνεύουν το περιεχόμενο των ηλεκτρονικών και τηλεφωνικών επικοινωνιών για να βρουν λέξεις «κλειδιά». Το επιχείρημα της κυβέρνησης είναι ότι, εφόσον οι ενέργειες ενός πολίτη παραμένουν στο πλαίσιο της νομιμότητας, τότε δεν έχει λόγο να φοβάται ότι θα αποτελέσει συνειδητό στόχο υποκλοπών. Όμως, όπως εξήγησα στη Φωνή της Ρωσίας, η πρόσφατη αμερικανική ιστορία περιέχει πάμπολλα παραδείγματα πολιτών που κινήθηκαν σαφώς μέσα στο πλαίσιο της συνταγματικής νομιμότητας, αλλά στοχοποιήθηκαν από τις μυστικές υπηρεσίες. Συγκεκριμένα παρδείγματα αποτελούν οι αντιπολεμικοί ακτιβιστές που κινήθηκαν νόμιμα ενάντια του πολέμου στο Βιετνάμ, όπως επίσης και η περίπτωση του Δρ. Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και των συνεργατών του, στη δεκαετία του 1960. Η συνέντευξή μου, που είναι στα αγγλικά, βρίσκεται εδώ.

10/6/13

Τηλεοπτική μου συνέντευξη για την υποκλοπή τηλεφωνικών δεδομένων στις ΗΠΑ

ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΕΡΑΣΕ, η βρετανική εφημερίδα The Guardian δημοσίευσε ένα απόρρητο δικαστικό έγγραφο που φαίνεται πως υποχρεώνει την εταιρία υπηρεσίας κινητής τηλεφωνίας Verizon να μοιράζεται τα τηλεφωνικά δεδομένα των συνδρομητών της με την κρατική υπηρεσία National Security Agency (NSA) στις ΗΠΑ. Η NSA είναι η μεγαλύτερη και σημαντικότερη υπηρεσία ασφαλείας της Αμερικής, και οι ενέργειές της αποσκοπούν στην υποκλοπή επικοινωνιών ξένων κρατών ή πολιτών. Σύμφωνα με το καταστατικό της και την αμερικανική νομοθεσία, η NSA δεν έχει το δικαίωμα να υποκλέπτει επικοινωνίες μέσα στις ΗΠΑ. Αλλά όπως εξήγησα σε συνέντευξή μου στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο WCYB την Πέμπτη 6 Ιουνίου, η διαχωριστική γραμμή μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών απειλών τείνει πλέον να εκλείψει στις ΗΠΑ. Τα γεγονότα της 9ης Σεπτεμβρίου του 2001 ώθησαν την κυβέρνηση του Τζορτζ Μπους να στρέψει το οπλοστάσιο της NSA προς το εσωτερικό της Αμερικής, με την αιτιολογία της ασφάλειας των πολιτών από κάθε είδους εξτρεμιστές. Και όπως φαίνεται η κυβέρνηση του Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα συνεχίζει την τακτική αυτή. Το ζήτημα είναι ότι, παρότι η NSA έχει την τεχνολογική δυνατότητα να υποκλέψει τις επικοινωνίες εκατομμυρίων χρηστών τηλεφωνίας, τα μοντέλα μαζικής υποκλοπής στα οποία έχει καταφύγει τα τελευταία χρόνια απαιτούν τη συνεργασία των τηλεφωνικών εταιριών. Δίχως τη συνδρομή του ιδιωτικού τομέα, η μαζική υποκλοπή τηλεφωνικών δεδομένων από τις κρατικές υπηρεσίες είναι —αν όχι ακατόρθωτη, τότε— εξαιρετικά δύσκολο να πραγματοποιηθεί. Άρα η καχυποψία όσων πολιτών αγανακτούν με τη νέα αυτή τάξη πραγμάτων στον τομέα των τηλεπικοινωνιών δε θα πρέπει να επικεντρώνεται μόνο στην κυβέρνηση, αλλά στη μυστική —και πιθανώς αντισυνταγματική— συμμαχία μεταξύ κυβέρνησης και ιδιωτικού τομέα. Η απάντηση της κυβέρνησης είναι ότι οι πολίτες που δεν παραβαίνουν το νόμο δεν έχουν λόγο να ανησυχούν. Αυτά, φυσικά, τα έχουμε ξανακούσει, και είναι καλό οι ενεργοί πολίτες να δώσουν άμεσα ένα τέλος στην ανησυχητική αυτή αλλοίωση της δημοκρατικής υφής των κοινωνιών μας. Όπως είχε πει κάποτε κι ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, «όποιος διατίθεται να θυσιάσει την ελευθερία του με αντάλλαγμα κάποια προσωρινή ασφάλεια δεν αξίζει ούτε ελευθερία ούτε ασφάλεια».

31/5/13

Ακαδημαϊκή μου δημοσίευση για τις ευρωπαϊκές μυστικές υπηρεσίες

ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗΣ περιοδικής έκδοσης Journal of Mediterranean and Balkan Intelligence συμπεριλαμβάνεται μια δημοσίευση που έγραψα μαζί με την Κέιτλιν Χότζες, που διευθύνει την έκδοση του Security and Intelligence Studies Journal. Το άρθρο μας έχει τον αγγλικό τίτλο «A Sense of Trust: Restoring Public Faith in European Intelligence Agencies in an Age of Austerity», ελληνιστί: «Αίσθηση Εμπιστοσύνης: Αποκαθιστώντας την Αξιοπιστία των Ευρωπαϊκών Μυστικών Υπηρεσιών Καταμεσής της Οικονομικής Κρίσης». Το βασικό σκεπτικό της δημοσίευσης (.pdf) είναι το ακόλουθο: παρότι η κοινότοπη ερμηνεία του Ψυχρού Πολέμου διαχωρίζει τους συμμετέχοντες σε νικητές και ηττημένους, αυτό ισχύει σε πολύ μικρότερο βαθμό για τις μυστικές υπηρεσίες των δυο ιδεολογικών στρατοπέδων. Το παράδειγμα των ευρωπαϊκών κρατών της Μεσογείου, αλλά και των Βαλκανίων, είναι ενδεικτικό. Από την μία πλευρά, τα κράτη του πρώην Ανατολικού Μπλοκ χαρακτηρίζονται από σχεδόν ολική ρήξη εμπιστοσύνης μεταξύ των πληθυσμών τους και των υπηρεσιών ασφαλείας. Οι τελευταίες θεωρούνται κατάλοιπα των οπισθοδρομικών και καταπιεστικών μεταπολεμικών καθεστώτων που τα γέννησαν. Από την άλλη πλευρά, στις χώρες της Δύσης, όπως για παράδειγμα στην Ισπανία, στην Ιταλία, ή στην Ελλάδα, η συχνά ακραία πολιτική στράτευση των υπηρεσιών ασφαλείας μέσα στις έντονες ιδεολογικές περιχαρακώσεις του Ψυχρού Πολέμου, έχει εν πολλοίς αμαυρώσει τη σύγχρονη εικόνα τους. Οι πληθυσμοί της ευρωπαϊκής Μεσογείου, που υπέστησαν δύσκολες δοκιμασίες στην ψυχροπολεμική περίοδο, όπως εμφύλιους, εκδιώξεις και δικτατορίες, θεωρούν σε σημαντικό βαθμό τις μυστικές υπηρεσίες των χωρών τους ως ιδεολογικά εξαρτήματα αναχρονιστικών κρατικών δομών, που δεν έχουν θέση στον 21ο αιώνα. Παραδόξως, η οικονομική κρίση που μαστίζει σήμερα την Ευρώπη δίνει την ευκαιρία στις κρατικές μυστικές υπηρεσίες των Βαλκανίων, καθώς και της νότιας Ευρώπης, να απαλλαχθούν από την ψυχροπολεμική τους ιδιοσυστασία και να δημιουργήσουν σχέσεις εμπιστοσύνης με τους πολίτες. Οι τελευταίοι ανησυχούν κυρίως για τη λαβωμένη οικονομική κατάσταση των χωρών τους η οποία απειλείται καθημερινά από την οικονομική ανομία και τη φοροδιαφυγή. Είναι λοιπόν καιρός οι μυστικές υπηρεσίες να ασπαστούν τις ανησυχίες των πολιτών και να εκσυγχρονίσουν τους λειτουργικούς τους στόχους με το να εντάξουν την πάταξη του οικονομικού εγκλήματος στις προτεραιότητές τους. Παράλληλα, θα πρέπει να δημιουργήσουν γέφυρες αλληλοκατανόησης με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, με απώτερο σκοπό την αποτελεσματική διαφήμιση των περιπτώσεων επιτυχούς πάταξης του οικονομικού εγκλήματος. Ο μέσος ευρωπαίος πολίτης θα πρέπει να πειστεί ότι οι σύγχρονες υπηρεσίες ασφαλείας είναι ιδεολογικά ουδέτερες και εκτελεστικά αλληλένδετες με τις καθημερινές ανησυχίες και τους προβληματισμούς του.

20/4/13

Συνέντευξή μου για τις βομβιστικές επιθέσεις στη Βοστώνη

ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΑ ημίωρη συνέντευξη στο πρόγραμμα «Community Forum» του σταθμού WETS FM, που είναι μέρος του περιφερειακού δικτύου του National Public Radio, δηλαδή της δημόσιας εθνικής ραδιοφωνίας των ΗΠΑ. Αφορμή για τη συνέντευξη υπήρξε η πρόσφατη αιματηρή βομβιστική επίθεση στη Βοστώνη των ΗΠΑ, που αμαύρωσε τον ετήσιο μαραθώνιο στην όμορφη αυτή πόλη της Νέας Αγγλίας. Στο πρώτο μέρος της συνέντευξης δηλώνω ότι οποιοσδήποτε χαρακτηρισμός της βομβιστικής αυτής ενέργειας ως «τρομοκρατίας» είναι παρακινδυνευμένος έως ότου εξακριβώσουμε τους λόγους πίσω από την επίθεση. Για να χαρακτηριστεί μια επίθεση «τρομοκρατική» πρέπει απαραίτητα να έχει ξεκάθαρους πολιτικούς στόχους. Αυτός είναι και ο λόγος, για παράδειγμα, που δε χαρακτηρίζουμε τις ένοπλες επιθέσεις σε σχολεία από κάθε είδους ψυχοπαθείς «τρομοκρατία» —διότι οι επιθέσεις αυτές δεν αποβλέπουν σε πολιτικούς στόχους. Παρότι η συνέντευξη μαγνητοφωνήθηκε προτού βρεθούν οι υπαίτιοι, εγώ επιμένω σε αυτό το σημείο. Απλά και μόνο το γεγονός ότι οι βομβιστές είναι Μουσουλμάνοι από την ρωσική επαρχία της Τσετσενίας δε συνεπάγεται απαραίτητα ότι η επίθεση ήταν τρομοκρατική. Αυτό που έχει σημασία είναι τα ιδεολογικά ή άλλα αίτια που τους ώθησαν να αποβούν σ’ αυτή την ενέργεια, καθώς και οι στρατηγικοί τους στόχοι, εάν αυτοί υφίστανται. Παρακάτω στην ίδια συνέντευξη δηλώνω ότι, εάν υποτεθεί ότι οι επιθέσεις στη Βοστώνη είναι έργο της αλ-Κάιντα, της μουσουλμανικής σουνιτικής οργάνωσης που εδώ και δεκαετίες πολεμάει τις ΗΠΑ, τότε αυτό θα είναι θετικό. Διότι, εάν μετά από τόσα χρόνια προειδοποιήσεων και προαναγγελιών επιθέσεων από την ηγεσία της αλ-Κάιντα, το χειρότερο που μπορεί να κάνει αυτή η οργάνωση είναι να τοποθετήσει δυο μικρές αυτοσχέδιες βόμβες στη Βοστώνη, τότε είναι σίγουρο ότι βρίσκεται σε πρωτοφανή παρακμή. Μπορείτε να ακούσετε την ημίωρη συνέντευξη, που μεταδόθηκε στις 20 Απριλίου, πατώντας εδώ.

3/3/13

Συνέντευξή μου στη βρετανική εφημερίδα Independent

ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ ΠΟΥ μας πέρασε παραχώρησα μια εκτεταμένη συνέντευξη στον Τιμ Ντάις, μόνιμο ανταποκριτή στην Ανατολική Ασία της βρετανικής εφημερίδας The Independent. Ο Ντάις, Αμερικανός που καλύπτει δημοσιογραφικά το σημαντικό αυτό γεωγραφικό χώρο της υφηλίου εδώ και περισσότερα από δέκα χρόνια, επιζήτησε τις απόψεις μου πάνω στον μαινόμενο ψυχρό πόλεμο μεταξύ Κίνας και Ταϊβάν. Τα σχόλιά μου αποτέλεσαν τη βάση ενός άρθρου του, που κυκλοφόρησε σε δύο μέρη, το πρώτο στις 27 και το δεύτερο στις 28 Φεβρουαρίου. Μεταξύ άλλων, είπα στον ανταποκριτή της Independent ότι η κινεζική κατασκοπεία δε φημίζεται για την τεχνολογική της κατάρτιση, ωστόσο η δύναμή της βασίζεται στον αστρονομικό αριθμό του προσωπικού της. Απλά και μόνο το μέγεθος της κινεζικής κατασκοπείας καθιστά της υπηρεσίες πληροφοριών της χώρας αυτής αξιόμαχους αντίπαλους των αντίστοιχων δυτικών —αλλά και των ρωσικών— υπηρεσιών. Και φυσικά η περιοχή του πλανήτη που κατεξοχήν βρίσκεται υπό το μεγεθυντικό φακό της κινεζικής κατασκοπείας δεν είναι άλλη από τη Νότια Κινεζική θάλασσα συμπεριλαμβανομένης της Ταϊβάν, γνωστής και ως Κινεζικής Ταϊπέι. Κι αυτό όχι μόνο διότι η Κίνα έχει ανάγει σε στρατηγικό της στόχο τον έλεγχο της θαλάσσιας αυτής περιοχής, αλλά και γιατί η Ταϊβάν αποτελεί βασικό σύμμαχο των Ηνωμένων Πολιτειών στον ευρύτερο Ειρηνικό Ωκεανό. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, η Ταϊβάν διαθέτει μερικά από τα αρτιότερα και πιο σύγχρονα αμερικανικά εξοπλιστικά συστήματα, τα οποία φυσικά ενδιαφέρουν άμεσα το Πεκίνο. Είναι δε πολύ ευκολότερο για τις κινεζικές υπηρεσίες πληροφοριών να συλλέξουν πληροφορίες αναφορικά με τα εξοπλιστικά αυτά συστήματα στη γειτονική τους Ταϊβάν παρά μέσα στις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, η δυναμική είσοδος της Κίνας στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία, καθώς και η αύξηση των χρηματικών αποθεμάτων της γιγαντιαίας αυτής χώρας, έχει βοηθήσει αποφασιστικά τις μυστικές της υπηρεσίες στο να τελέσουν την αποστολή τους. Κι αυτό γιατί η μετάβαση κινέζων πολιτών στην Ταϊβάν έχει αυξηθεί λόγω των στενότερων οικονομικών σχέσεων του νησιού με την ηπειρωτική Κίνα, αλλά και διότι ο ολοένα και αυξανόμενος πλούτος της Κίνας σε ξένο συνάλλαγμα της δίνει τη δυνατότητα να «εξαγοράζει» τις συνειδήσεις κρατικών υπαλλήλων της Ταϊβάν, που προθυμοποιούνται έτσι να πουλήσουν απόρρητες πληροφορίες στο Πεκίνο. Είπα πολλά περισσότερα, αλλά μπορείτε να τα διαβάσετε στα αγγλικά εδώ κι εδώ.

16/2/13

Συνέντευξή μου στο SBS World News Radio της Αυστραλίας

ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΑ μια εκτεταμένη συνέντευξη στον κρατικό ραδιοφωνικό σταθμό της Αυστραλίας SBS Radio. Η συνέντευξη, που μεταδόθηκε στην εκπομπτή World News Australia, που αποτελεί το κεντρικό ειδησεογραφικό πρόγραμμα του σταθμού, αφορά την  περίπτωση του Ben Zygier, γνωστού μέχρι πρόσφατα στο Ισραήλ ως ‘Prisoner X’. Ο Zygier, που γεννήθηκε στην Αυστραλία από Εβραίους γονείς, φέρεται να μετανάστευσε στο Ισραήλ κατά το έτος 2000, όπου και παντρεύτηκε, αποκτώντας δύο παιδιά. Την περασμένη εβδομάδα, το τηλεοπτικό πρόγραμμα Foreign Correspondent του ABC Australia αποκάλυψε ότι ο Zygier είχε προσληφθεί από τις ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες ως κατάσκοπος στην υπηρεσία της Μοσάντ, της αιχμής του δόρατος της ισραηλινής κατασκοπίας. Όμως στις αρχές του 2000, ο Zygier συνελήφθη από τις ισραηλινές αρχές και, ύστερα από εκτεταμένες ανακρίσεις, μεταφέρθηκε στις φυλακές ύψιστης ασφάλειας στο Αγιαλόν, κοντά στο Τελ Αβίβ. Παρέμεινε εκεί για αρκετούς μήνες σε πλήρη ανωνυμία, ώσπου —όπως υποστηρίζουν οι Ισραηλινοί— βρέθηκε κρεμασμένος στο κελί του το Δεκέμβρη του ίδιου έτους. Τι ακριβώς συνέβη; Στη συνέντευξή μου στο SBS Radio, εξηγώ τη χροιά ενός πράκτορα του είδους του Ben Zygier για τις ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες, ενώ συνδέω τη σύλληψή του με το σκάνδαλο της δολοφονίας του στελέχους της παλαιστινιακής οργάνωσης Χαμάς, Μαχμούντ αλ-Μαμπχούχ τον Ιανουάριο του 2010. Αναφέρω δε συγκεκριμένα ότι ο Zygier θα πρέπει να είχε βαθειά και λεπτομερή γνώση της μεθόδου με την οποία οι ισραηλινές υπηρεσίες αποκτούν πρόσβαση σε γνήσια ή πλαστά διαβατήρια ξένων χωρών —συμπεριλαμβανομένης της γενέτειράς του Αυστραλίας— τα οποία στη συνέχεια χρησιμοποιούν για τα ταξίδια των πρακτόρων τους ανά τον κόσμο. Τη συνέντευξη μπορείτε να την ακούσετε στη σελίδα του SBS Radio, εδώ, ή στο YouTube, εδώ. Μπορείτε επίσης να τη διαβάσετε πατώντας εδώ.

13/1/13

Συνέντευξή μου σε περιοδικό του Πανεπιστημίου του Φίνιξ

ΣΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΤΟΥ περιοδικού Phoenix Patriot που κυκλοφορεί συμπεριλαμβάνεται ένα άρθρο για την ιστορία της κατασκοπείας στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, που περιέχει μερικά σχόλιά μου πάνω στο θέμα. Το Phoenix Patriot είναι ένα από τα πολλά εξειδικευμένα περιοδικά που εκδίδει το Πανεπιστήμιο του Φίνιξ, που εδρεύει στην Αριζόνα των ΗΠΑ. Διαθέτοντας περισσότερα από 100 κέντρα εκπαίδευσης σε όλο τον κόσμο, το πανεπιστήμιο αυτό έχει σήμερα περίπου 400 χιλιάδες φοιτητές και πάνω από 20 χιλιάδες καθηγητές. Το συγκεκριμένο άρθρο, που υπογράφει η Κίλι Γκράσερ, αφορά σκέψεις πάνω στο ρόλο της κατασκοπίας στην αμερικανική ιστορία από την εποχή της επανάστασης, που οδήγησε στην ανεξαρτητοποίηση της αποικίας από τη Βρετανική Αυτοκρατορία ως τις μέρες μας. Αναφερόμενος στο φαινόμενο των διπλών κατασκόπων της αμερικανικής ιστορίας, όπως για παράδειγμα του Όλντριτς Έιμς της ΣΙΑ, ή του Ρόμπερτ Χάνσεν του Εφ Μπι Άι, που κατασκόπευσαν για τη Σοβιετική Ένωση, υποστηρίζω ότι ο απλός κόσμος μαγνητίζεται από την διχοτομημένη προσωπικότητα αυτών των ανθρώπων, που πολλές φορές άλλαξαν με τις πράξεις τους τη ροή της ιστορίας. Όσον αφορά τη σημερινή κατάσταση, αναφέρω στα σχόλιά μου ότι η πρακτική της διεθνούς κατασκοπίας έχει αλλάξει άρδην στις μέρες μας, καθώς βασίζεται περισσότερο σε τεχνολογικές λύσεις παρά στον ανθρώπινο παράγοντα. Στις ΗΠΑ, οι περισσότεροι επαγγελματίες στο χώρο είναι πλέον εξειδικευμένοι σε τεχνολογικές μεθόδους συλλογής πληροφοριών, ενώ η πρακτική της κατασκοπίας βασίζεται περισσότερο σε συνεργασίες ειδικών στα πλαίσια ομαδικών επιχειρήσεων. Σπάνια πλέον μπορεί κανείς να βρει θρυλικούς ψυχροπολεμικούς χαρακτήρες όπως τον Ρίτσαρντ Κουκλίνσκι (Πολωνία), τον Κιμ Φίλμπι (Βρετανία), ή τον Ρίχαρντ Σορτζ (Σοβιετική Ένωση). Ρισκάρω όμως την πρόβλεψη ότι οι ΗΠΑ, καθώς βρίσκονται αντιμέτωπες με τεχνολογικά αμύητους αντιπάλους στον αποκαλούμενο «πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία», θα αναγκαστούν σταδιακά να επανέλθουν στο ανθρωποκεντρικό μοντέλο συλλογής πληροφοριών, που στην τελική είναι και πιο αποδοτικό. Το άρθρο της Γκράσερ, στο οποίο, πέρα από εμένα, συμμετέχουν με σχόλιά τους και ο συγγραφέας και ερευνητής Πολ Τζανέσκο, όπως επίσης και ο πρώην κατάσκοπος και σήμερα επίσημος ιστορικός του Μουσείου Κατασκοπίας στην Ουάσιγκτον, Δρ. Μαρκ Στάουτ, μπορεί να διαβαστεί ολόκληρο εδώ.