13/1/13

Συνέντευξή μου σε περιοδικό του Πανεπιστημίου του Φίνιξ

ΣΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΤΟΥ περιοδικού Phoenix Patriot που κυκλοφορεί συμπεριλαμβάνεται ένα άρθρο για την ιστορία της κατασκοπείας στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, που περιέχει μερικά σχόλιά μου πάνω στο θέμα. Το Phoenix Patriot είναι ένα από τα πολλά εξειδικευμένα περιοδικά που εκδίδει το Πανεπιστήμιο του Φίνιξ, που εδρεύει στην Αριζόνα των ΗΠΑ. Διαθέτοντας περισσότερα από 100 κέντρα εκπαίδευσης σε όλο τον κόσμο, το πανεπιστήμιο αυτό έχει σήμερα περίπου 400 χιλιάδες φοιτητές και πάνω από 20 χιλιάδες καθηγητές. Το συγκεκριμένο άρθρο, που υπογράφει η Κίλι Γκράσερ, αφορά σκέψεις πάνω στο ρόλο της κατασκοπίας στην αμερικανική ιστορία από την εποχή της επανάστασης, που οδήγησε στην ανεξαρτητοποίηση της αποικίας από τη Βρετανική Αυτοκρατορία ως τις μέρες μας. Αναφερόμενος στο φαινόμενο των διπλών κατασκόπων της αμερικανικής ιστορίας, όπως για παράδειγμα του Όλντριτς Έιμς της ΣΙΑ, ή του Ρόμπερτ Χάνσεν του Εφ Μπι Άι, που κατασκόπευσαν για τη Σοβιετική Ένωση, υποστηρίζω ότι ο απλός κόσμος μαγνητίζεται από την διχοτομημένη προσωπικότητα αυτών των ανθρώπων, που πολλές φορές άλλαξαν με τις πράξεις τους τη ροή της ιστορίας. Όσον αφορά τη σημερινή κατάσταση, αναφέρω στα σχόλιά μου ότι η πρακτική της διεθνούς κατασκοπίας έχει αλλάξει άρδην στις μέρες μας, καθώς βασίζεται περισσότερο σε τεχνολογικές λύσεις παρά στον ανθρώπινο παράγοντα. Στις ΗΠΑ, οι περισσότεροι επαγγελματίες στο χώρο είναι πλέον εξειδικευμένοι σε τεχνολογικές μεθόδους συλλογής πληροφοριών, ενώ η πρακτική της κατασκοπίας βασίζεται περισσότερο σε συνεργασίες ειδικών στα πλαίσια ομαδικών επιχειρήσεων. Σπάνια πλέον μπορεί κανείς να βρει θρυλικούς ψυχροπολεμικούς χαρακτήρες όπως τον Ρίτσαρντ Κουκλίνσκι (Πολωνία), τον Κιμ Φίλμπι (Βρετανία), ή τον Ρίχαρντ Σορτζ (Σοβιετική Ένωση). Ρισκάρω όμως την πρόβλεψη ότι οι ΗΠΑ, καθώς βρίσκονται αντιμέτωπες με τεχνολογικά αμύητους αντιπάλους στον αποκαλούμενο «πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία», θα αναγκαστούν σταδιακά να επανέλθουν στο ανθρωποκεντρικό μοντέλο συλλογής πληροφοριών, που στην τελική είναι και πιο αποδοτικό. Το άρθρο της Γκράσερ, στο οποίο, πέρα από εμένα, συμμετέχουν με σχόλιά τους και ο συγγραφέας και ερευνητής Πολ Τζανέσκο, όπως επίσης και ο πρώην κατάσκοπος και σήμερα επίσημος ιστορικός του Μουσείου Κατασκοπίας στην Ουάσιγκτον, Δρ. Μαρκ Στάουτ, μπορεί να διαβαστεί ολόκληρο εδώ.