30/6/13

Δήλωσή μου στην εφημερίδα San Antonio Express-News για τις υποκλοπές

ΑΠΟ ΟΠΟΙΑ ΠΛΕΥΡΑ ΚΙ ΑΝ το δει κανείς, είναι πραγματικά ενδιαφέρον ότι οι υποκινητές των πιο θορυβωδών πρόσφατων διαρροών πάνω σε ζητήματα αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, βρίσκονται υπό τη διπλωματική  προστασία του Ισημερινού. Το μικρό αυτό κράτος της Λατινικής Αμερικής έχει ήδη προσφέρει πολιτικό άσυλο στον Τζούλιαν Ασάνζ, ιδρυτή της οργάνωσης WikiLeaks. Η WikiLeaks αποτέλεσε τον αγωγό της διαρροής χιλιάδων απόρρητων διπλωματικών αναφορών από και προς το State Department, το γνωστό cablegate, που συγκλόνισε την αμερικανική και παγκόσμια κοινή γνώμη το 2010. Ο Αυστραλός Ασάνζ, που καταζητείται από τις αρχές της Σουηδίας, των ΗΠΑ και της Βρετανίας, βρίσκεται σήμερα στην πρεσβεία του Ισημερινού στο Λονδίνο, όπου και παραμένει υπό πολιτικό άσυλο. Ένας άλλος υποκινητής διαρροών, ο πρώην τεχνικός σύμβουλος των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών Έντουαρντ Σνόουντεν, βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε ένα αεροδρόμιο της Μόσχας, υπό ρωσική προστασία, και περιμένει την ευκαιρία να μεταβεί στην Κούβα και από εκεί στον Ισημερινό, η κυβέρνηση του οποίου του έχει προσφέρει πολιτικό άσυλο. Ποια είναι η σχέση των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, και δη του National Security Agency (NSA), δηλαδή του πρώην εργοδότη του Σνόουντεν, με τη Λατινική Αμερική; Αυτό είναι το θέμα ενός κειμένου του Στιούαρτ Πάουελ, ανταποκριτή στην Ουάσιγκτον της εφημερίδας San Antonio Express-News, στον οποίο μίλησα τηλεφωνικά την περασμένη εβδομάδα. Του είπα ότι, όπως είναι γνωστό, στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου, οι ΗΠΑ θεωρούσαν τη Λατινική Αμερική ως το «λαχανόκηπό» τους, δηλαδή μια περιοχή υπό τον πλήρη και αδιαμφισβήτητο έλεγχό τους. Κι όμως, σήμερα, είκοσι και πλέον χρόνια μετά το τέλος της ψυχροπολεμικής περιόδου, η αμερικανική επικυριαρχία τίθεται υπό αμφισβήτηση από μια σειρά αριστερών κυβερνήσεων στη Λατινική Αμερική (και στη Βραζιλία, που δεν είναι μέλος της Λατινικής Αμερικής, με την τεχνική έννοια του όρου). Δεν είναι μόνο οι περιπτώσεις της Κούβας, της Βενεζουέλας, της Βολιβίας, της Βραζιλίας, και της Αργεντινής. Σε αυτές έχουν από καιρό προστεθεί η Νικαράγουα (με τον Ντανιέλ Ορτέγκα ξανά στην εξουσία), η Ουρουγουάη, η Γουατεμάλα, και τώρα ο Ισημερινός. Όπως είπα στον Πάουελ, οι ΗΠΑ δε μπορούν να συνεχίσουν να προσποιούνται την υπερδύναμη, όταν η εξουσία τους αμφισβητείται στον άμεσο περίγυρό τους. Γι΄ αυτό και όλοι έχουν τώρα τα μάτια στραμμένα στον Ισημερινό. Το κείμενο που Πάουελ μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

19/6/13

Συνέντευξή μου στη Φωνή της Ρωσίας για τις τηλεφωνικές υποκλοπές στις ΗΠΑ

ΚΑΘΩΣ ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΩΝ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΩΝ υποκλοπών στις ΗΠΑ παρατείνεται, συνεχίζω να δέχομαι κλήσεις για συνεντεύξεις από μέσα ενημέρωσης ανά τον κόσμο (εκτός Ελλάδας, φυσικά, αλλά αυτό είναι μια άλλη, πονεμένη ιστορία). Στις 18 Ιουνίου μίλησα ζωντανά στην αμερικανική ραδιοφωνική έκδοση της Φωνής της Ρωσίας για την υπόθεση Σνόουντεν και για ό,τι αυτή συνεπάγεται για την αμερικανική πολιτική σκηνή, τις διεθνείς σχέσεις των ΗΠΑ, καθώς και τις πολιτικές ελευθερίες των ίδιων των αμερικανών πολιτών. Υπενθυμίζω ότι στις αρχές του Ιουνίου η βρετανική εφημερίδα The Guardian δημοσίευσε ένα απόρρητο δικαστικό έγγραφο που φαίνεται πως υποχρεώνει την εταιρία υπηρεσίας κινητής τηλεφωνίας Verizon να μοιράζεται τα τηλεφωνικά δεδομένα των συνδρομητών της με την κρατική υπηρεσία National Security Agency (NSA) στις ΗΠΑ. Από τότε, οι αποκαλύψεις, που προέρχονται από τον πρώην τεχνικό της NSA και της Central Intelligence Agency (CIA) Έντουαρντ Σνόουντεν, συνεχίζονται σχεδόν καθημερινά. Στη δημοσιογράφο της Φωνής της Ρωσίας εξήγησα ότι η NSA είναι μακράν η μεγαλύτερη αμερικανική μυστική υπηρεσία σε αριθμό υπαλλήλων. Φαίνεται δε πως υποκλέπτει σχεδόν όλες τις τηλεφωνικές και ηλεκτρονικές επικοινωνίες των αμερικανών, καθώς και πάμπολλες επικοινωνίες που λαμβάνουν χώρα εκτός των ΗΠΑ. Αλλά ακόμα κι αυτή η NSA δεν έχει το προσωπικό που απαιτείται για να αναλυθούν σε βάθος οι επικοινωνίες του καθενός από εμάς. Η υπηρεσία βασίζεται λοιπόν στη χρήση αυτοματοποιημένων συστημάτων που ανιχνεύουν το περιεχόμενο των ηλεκτρονικών και τηλεφωνικών επικοινωνιών για να βρουν λέξεις «κλειδιά». Το επιχείρημα της κυβέρνησης είναι ότι, εφόσον οι ενέργειες ενός πολίτη παραμένουν στο πλαίσιο της νομιμότητας, τότε δεν έχει λόγο να φοβάται ότι θα αποτελέσει συνειδητό στόχο υποκλοπών. Όμως, όπως εξήγησα στη Φωνή της Ρωσίας, η πρόσφατη αμερικανική ιστορία περιέχει πάμπολλα παραδείγματα πολιτών που κινήθηκαν σαφώς μέσα στο πλαίσιο της συνταγματικής νομιμότητας, αλλά στοχοποιήθηκαν από τις μυστικές υπηρεσίες. Συγκεκριμένα παρδείγματα αποτελούν οι αντιπολεμικοί ακτιβιστές που κινήθηκαν νόμιμα ενάντια του πολέμου στο Βιετνάμ, όπως επίσης και η περίπτωση του Δρ. Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και των συνεργατών του, στη δεκαετία του 1960. Η συνέντευξή μου, που είναι στα αγγλικά, βρίσκεται εδώ.

10/6/13

Τηλεοπτική μου συνέντευξη για την υποκλοπή τηλεφωνικών δεδομένων στις ΗΠΑ

ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΕΡΑΣΕ, η βρετανική εφημερίδα The Guardian δημοσίευσε ένα απόρρητο δικαστικό έγγραφο που φαίνεται πως υποχρεώνει την εταιρία υπηρεσίας κινητής τηλεφωνίας Verizon να μοιράζεται τα τηλεφωνικά δεδομένα των συνδρομητών της με την κρατική υπηρεσία National Security Agency (NSA) στις ΗΠΑ. Η NSA είναι η μεγαλύτερη και σημαντικότερη υπηρεσία ασφαλείας της Αμερικής, και οι ενέργειές της αποσκοπούν στην υποκλοπή επικοινωνιών ξένων κρατών ή πολιτών. Σύμφωνα με το καταστατικό της και την αμερικανική νομοθεσία, η NSA δεν έχει το δικαίωμα να υποκλέπτει επικοινωνίες μέσα στις ΗΠΑ. Αλλά όπως εξήγησα σε συνέντευξή μου στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο WCYB την Πέμπτη 6 Ιουνίου, η διαχωριστική γραμμή μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών απειλών τείνει πλέον να εκλείψει στις ΗΠΑ. Τα γεγονότα της 9ης Σεπτεμβρίου του 2001 ώθησαν την κυβέρνηση του Τζορτζ Μπους να στρέψει το οπλοστάσιο της NSA προς το εσωτερικό της Αμερικής, με την αιτιολογία της ασφάλειας των πολιτών από κάθε είδους εξτρεμιστές. Και όπως φαίνεται η κυβέρνηση του Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα συνεχίζει την τακτική αυτή. Το ζήτημα είναι ότι, παρότι η NSA έχει την τεχνολογική δυνατότητα να υποκλέψει τις επικοινωνίες εκατομμυρίων χρηστών τηλεφωνίας, τα μοντέλα μαζικής υποκλοπής στα οποία έχει καταφύγει τα τελευταία χρόνια απαιτούν τη συνεργασία των τηλεφωνικών εταιριών. Δίχως τη συνδρομή του ιδιωτικού τομέα, η μαζική υποκλοπή τηλεφωνικών δεδομένων από τις κρατικές υπηρεσίες είναι —αν όχι ακατόρθωτη, τότε— εξαιρετικά δύσκολο να πραγματοποιηθεί. Άρα η καχυποψία όσων πολιτών αγανακτούν με τη νέα αυτή τάξη πραγμάτων στον τομέα των τηλεπικοινωνιών δε θα πρέπει να επικεντρώνεται μόνο στην κυβέρνηση, αλλά στη μυστική —και πιθανώς αντισυνταγματική— συμμαχία μεταξύ κυβέρνησης και ιδιωτικού τομέα. Η απάντηση της κυβέρνησης είναι ότι οι πολίτες που δεν παραβαίνουν το νόμο δεν έχουν λόγο να ανησυχούν. Αυτά, φυσικά, τα έχουμε ξανακούσει, και είναι καλό οι ενεργοί πολίτες να δώσουν άμεσα ένα τέλος στην ανησυχητική αυτή αλλοίωση της δημοκρατικής υφής των κοινωνιών μας. Όπως είχε πει κάποτε κι ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, «όποιος διατίθεται να θυσιάσει την ελευθερία του με αντάλλαγμα κάποια προσωρινή ασφάλεια δεν αξίζει ούτε ελευθερία ούτε ασφάλεια».