19/6/13

Συνέντευξή μου στη Φωνή της Ρωσίας για τις τηλεφωνικές υποκλοπές στις ΗΠΑ

ΚΑΘΩΣ ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΩΝ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΩΝ υποκλοπών στις ΗΠΑ παρατείνεται, συνεχίζω να δέχομαι κλήσεις για συνεντεύξεις από μέσα ενημέρωσης ανά τον κόσμο (εκτός Ελλάδας, φυσικά, αλλά αυτό είναι μια άλλη, πονεμένη ιστορία). Στις 18 Ιουνίου μίλησα ζωντανά στην αμερικανική ραδιοφωνική έκδοση της Φωνής της Ρωσίας για την υπόθεση Σνόουντεν και για ό,τι αυτή συνεπάγεται για την αμερικανική πολιτική σκηνή, τις διεθνείς σχέσεις των ΗΠΑ, καθώς και τις πολιτικές ελευθερίες των ίδιων των αμερικανών πολιτών. Υπενθυμίζω ότι στις αρχές του Ιουνίου η βρετανική εφημερίδα The Guardian δημοσίευσε ένα απόρρητο δικαστικό έγγραφο που φαίνεται πως υποχρεώνει την εταιρία υπηρεσίας κινητής τηλεφωνίας Verizon να μοιράζεται τα τηλεφωνικά δεδομένα των συνδρομητών της με την κρατική υπηρεσία National Security Agency (NSA) στις ΗΠΑ. Από τότε, οι αποκαλύψεις, που προέρχονται από τον πρώην τεχνικό της NSA και της Central Intelligence Agency (CIA) Έντουαρντ Σνόουντεν, συνεχίζονται σχεδόν καθημερινά. Στη δημοσιογράφο της Φωνής της Ρωσίας εξήγησα ότι η NSA είναι μακράν η μεγαλύτερη αμερικανική μυστική υπηρεσία σε αριθμό υπαλλήλων. Φαίνεται δε πως υποκλέπτει σχεδόν όλες τις τηλεφωνικές και ηλεκτρονικές επικοινωνίες των αμερικανών, καθώς και πάμπολλες επικοινωνίες που λαμβάνουν χώρα εκτός των ΗΠΑ. Αλλά ακόμα κι αυτή η NSA δεν έχει το προσωπικό που απαιτείται για να αναλυθούν σε βάθος οι επικοινωνίες του καθενός από εμάς. Η υπηρεσία βασίζεται λοιπόν στη χρήση αυτοματοποιημένων συστημάτων που ανιχνεύουν το περιεχόμενο των ηλεκτρονικών και τηλεφωνικών επικοινωνιών για να βρουν λέξεις «κλειδιά». Το επιχείρημα της κυβέρνησης είναι ότι, εφόσον οι ενέργειες ενός πολίτη παραμένουν στο πλαίσιο της νομιμότητας, τότε δεν έχει λόγο να φοβάται ότι θα αποτελέσει συνειδητό στόχο υποκλοπών. Όμως, όπως εξήγησα στη Φωνή της Ρωσίας, η πρόσφατη αμερικανική ιστορία περιέχει πάμπολλα παραδείγματα πολιτών που κινήθηκαν σαφώς μέσα στο πλαίσιο της συνταγματικής νομιμότητας, αλλά στοχοποιήθηκαν από τις μυστικές υπηρεσίες. Συγκεκριμένα παρδείγματα αποτελούν οι αντιπολεμικοί ακτιβιστές που κινήθηκαν νόμιμα ενάντια του πολέμου στο Βιετνάμ, όπως επίσης και η περίπτωση του Δρ. Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και των συνεργατών του, στη δεκαετία του 1960. Η συνέντευξή μου, που είναι στα αγγλικά, βρίσκεται εδώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: