14/12/14

Συνέντευξή μου στην αμερικανική τηλεόραση για τις ανακριτικές πρακτικές της ΣΙΑ

ΜΙΛΗΣΑ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΜΑΣ πέρασε στον σταθμό WKPT TV του αμερικανικού δικτύου ABC για την έκθεση του Κογκρέσου που έχει θέμα τις τακτικές κράτησης και ανάκρισης που εφάρμοσε η ΣΙΑ υπό την κυβέρνηση του Τζορτζ Μπους του νεότερου. Όπως είναι γνωστό, η επιτροπή εποπτείας των υπηρεσιών πληροφοριών της Γερουσίας δημοσίευσε πρόσφατα ένα κείμενο 500ων σελίδων που συνοψίζει την κατά πολύ εκτενέστερη έκθεσή της πάνω στο θέμα. Στο κείμενο, η επιτροπή καταδικάζει τις πρακτικές της ΣΙΑ ως βασανισμό και ουσιαστικά ενοχοποιεί την ηγεσία του Λευκού Οίκου για τους βασανισμούς, που συνέβησαν μεταξύ των ετών 2001 και 2008. Στην ερώτηση της δημοσιογράφου του ABC, Rachel Downs, εάν ήταν σωστό να δημοσιευτεί η σύνοψη της έκθεσης, απάντησα ότι ναι, ήταν. «Ο πόλεμος των ΗΠΑ ενάντια στην τρομοκρατία, και ιδιαίτερα η παρέμβαση των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή, δεν πρόκειται να τερματιστεί σύντομα», δήλωσα στην δημοσιογράφο. Θα συνεχιστεί στο ορατό μέλλον. Τα ζητήματα αυτά [της μεταχείρισης κρατούμενων] θα επανεμφανιστούν στο προσκήνιο επανειλημμένα. Οπότε θα ήταν χρήσιμο να διεξαχθεί μια σοβαρή συζήτηση πάνω στο θέμα τώρα, που έχουμε την ευκαιρία», είπα. Και συνέχισα σημειώνοντας ότι «είναι θετικό ότι η σύνοψη της έκθεσης δημοσιεύτηκε. Ακόμα και η πιο φιλελεύθερη κοινωνία θα προβεί σε λάθη —τραγικά λάθη— στην προσπάθειά της να προστατέψει κεκτημένα και αξίες τις οποίες θεωρεί ύψιστες. Το μεγαλείο μιας κοινωνίας φαίνεται στο κατά πόσο παραδέχεται τα λάθη της και κατά πόσο δέχεται να τα συζητήσει ανοιχτά και ελεύθερα». Την συνέντευξη μπορείτε να την δείτε στην ιστοσελίδα του WKPT TV εδώ, ή στο YouTube, εδώ.

16/11/14

Συνέντευξή μου στην αμερικανική τηλεόραση για την ρωσική εξωτερική πολιτική

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ΟΤΙ ΠΟΛΛΟΙ στην Αμερική και στην Ευρώπη ανησυχούν για τις πρόσφατες ενέργειες της Ρωσίας στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής. Δεν είναι μόνο η παράνομη προσάρτηση της Κριμαίας στην Ρωσική Συνομοσπονδία, αλλά και η πρόσφατη εισβολή ρωσικών στρατευμάτων στην ανατολική Ουκρανία, η οποία επιβεβαιώθηκε πλέον επίσημα από το ΝΑΤΟ. Πρόσφατα το σουηδικό Υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε την διεξαγωγή ερευνών για την εύρεση ενός ρωσικού υποβρυχίου, το οποίο φέρεται να παραβίασε τα χωρικά ύδατα της Σουηδίας και να έπλευσε στο λιμάνι της Στοκχόλμης. Παράλληλα, η Ρωσική κυβέρνηση δήλωσε ότι θα ξεκινήσει στρατιωτικές πτήσεις στον διεθνή εναέριο χώρο δυτικά της Αλάσκας, καθώς και στον κόλπο το Μεξικού —πτήσεις που έχουν να διεξαχθούν από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Τι ετοιμάζει ο Βλαντίμιρ Πούτιν; Σε ολιγόλεπτη συνέντευξή μου στο κανάλι WCYB της αμερικανικής τηλεόρασης, εξήγησα ότι οι Ρώσοι πάσχουν από το σύνδρομο της ήττας στον Ψυχρό Πόλεμο και ότι εδώ και χρόνια βλέπουν την δύναμη της πάλαι ποτέ αυτοκρατορίας τους να συρρικνώνεται ανά την υφήλιο. Τώρα, υπό το καθεστώς Πούτιν, η ρωσική οικονομία έχει σχετικά ανακάμψει, κι έτσι η Μόσχα επιχειρεί να ανακτήσει κάποια από την παλιά γεωπολιτική της ισχύ. Άλλωστε, εάν η Ρωσία επιθυμεί να αναδιπλωθεί ξανά ως υπερδύναμη, το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να κάνει είναι να επιβληθεί στον άμεσο γεωγραφικό της περίγυρο, που συμπεριλαμβάνει φυσικά την Ουκρανία, αλλά και τον βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό. Όσο για τις στρατιωτικές πτήσεις ρωσικών αεροπλάνων στον Κόλπο του Μεξικού, εξέφρασα την άποψη ότι η Ουάσιγκτον δεν θα πρέπει να ανησυχεί ιδιαίτερα. Τα αεροπλάνα αυτά είναι βαριά, σοβιετικής κατασκευής, και δεν είναι ιδιαίτερα απειλητικά. Μπορούν βέβαια, θεωρητικά, να μεταφέρουν πυρηνικά όπλα, αλλά δεν έχουν λόγο οι Ρώσοι να προβούν σε τέτοιες ενέργειες. Άλλωστε, υπενθύμισα στον δημοσιογράφο, για την ώρα τα ρωσικά αεροπλάνα πετούν στον διεθνή εναέριο χώρο, που σημαίνει ότι οι κινήσεις αυτές της Μόσχας είναι καθόλα νόμιμες. Το άρθρο, που είναι βασισμένο στην συνέντευξη, είναι εδώ. Μπορείτε να δείτε το βίντεο εδώ.

1/11/14

Άρθρο μου για την κυβερνοκατασκοπεία σε γαλλικό περιοδικό

ΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΩΝ GRAND Dossiers της γαλλικής επιστημονικής έκδοσης Diplomatie περιέχει ένα άρθρο μου με τίτλο: «La doctrine américaine de cybersécurité: une évaluation basée sur les révélations d’Edward Snowden». Στα ελληνικά ο τίτλος μεταφράζεται ως «Το Δόγμα Κυβερνητικής Ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών: Μια Εκτίμηση με Βάση τις Αποκαλύψεις του Έντουαρντ Σνόουντεν». Όπως αναφέρει ο τίτλος, το κείμενο βασίζεται στις διαρροές χαρακτηρισμένων στοιχείων που προξένησε το πρώην μέλος των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών Έντουαρντ Σνόουντεν. Υπενθυμίζω ότι στις αρχές του Ιουνίου του 2013, ο Σνόουντεν —που ζει σήμερα υπό καθεστώς πολιτικού ασύλου στη Ρωσία— έδωσε στη βρετανική εφημερίδα The Guardian ένα απόρρητο δικαστικό έγγραφο που υποχρεώνει την εταιρία υπηρεσίας κινητής τηλεφωνίας Verizon να μοιράζεται τα τηλεφωνικά δεδομένα των συνδρομητών της με την κρατική υπηρεσία National Security Agency (NSA) των ΗΠΑ. Από τότε, οι αποκαλύψεις του Σνόουντεν για τις ενέργειες κυβερνοκατασκοπείας από τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ συνεχίζονται σχεδόν καθημερινά. Θεωρώ άκρως παράδοξο το γεγονός ότι η ειδησεογραφική κάλυψη της κυβερνοκατασκοπείας εστιάζεται σχεδόν αποκλειστικά σε υπαρκτές ή υποτιθέμενες ενέργειες της Κίνας και της Ρωσίας. Οι ΗΠΑ εμφανίζονται κατεξοχήν ως αμυνόμενες, να προσπαθούν να προστατέψουν την ακεραιότητα των ηλεκτρονικών τους δικτύων από επιθέσεις της Κίνας και της Ρωσίας. Όμως η εικόνα αυτή διαψεύδεται σε μεγάλο βαθμό από τις αποκαλύψεις του Σνόουντεν. Τα στοιχεία που έχουν κάνει την εμφάνισή τους στη δημοσιότητα δείχνουν ότι και οι ΗΠΑ ενεργούν επιθετικά στον τομέα της κυβερνοκατασκοπείας, και συντελούν στο συμπέρασμα ότι οι ΗΠΑ ενεργούν με την ίδια ένταση και επιθετικότητα όσο και οι παραδοσιακοί τους αντίπαλοι στο κυβερνοδιάστημα. Μπορείτε να διαβάσετε το κείμενο στα γαλλικά, εδώ, και στα αγγλικά, εδώ.

23/7/14

Συνέντευξή μου στην αμερικανική τηλεόραση

ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΜΕΡΙΚΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΑ συνέντευξη στο κεντρικό ειδησεογραφικό δελτίο του καναλιού WCYB Channel 5 για την τραγωδία της πρόσφατης κατάρριψης του αεροσκάφους της Malaysia Airlines, ενώ αυτό βρισκόταν στον εναέριο χώρο της Ουκρανίας. Όπως είναι γνωστό, το αεροσκάφος της πολιτικής αεροπορίας της Μαλαισίας καταρρίφθηκε μάλλον από ρουκέτα, με αποτέλεσμα τον ακαριαίο θάνατο των 295 επιβατών του, που ήταν από την Ολλανδία, τη Βρετανία, τη Μαλαισία, και άλλες χώρες. Στη συνέντευξη είπα ότι το αεροπλάνο καταρρίφθηκε σχεδόν σίγουρα από ρουκέτα, πιθανότατα δε από πύραυλο εδάφους-αέρος μέσου ή μεγάλου βεληνεκούς. Αυτό σημαίνει ότι, όχι μόνο ήταν απαραίτητο οι υπαίτιοι του εγκλήματος να έχουν στην κατοχή τους ένα σχετικά πολύπλοκο οπλικό σύστημα, αλλά και να ξέρουν να το χειριστούν κατάλληλα. Στην ερώτηση του δημοσιογράφου για το πόσο εύκολο θα ήταν να βρεθεί χειριστής ενός τέτοιου οπλικού συστήματος (όπως για παράδειγμα του ρωσικού SA-11, γνωστού και ως «αλογόμυγας») απάντησα ότι πολλοί σχολιαστές ξεχνούν ότι στην Ουκρανία η κατάταξη στις ένοπλες δυνάμεις είναι υποχρεωτική για τους άνδρες, που σημαίνει ότι υπάρχουν πολλοί γνώστες της χρήσης πυραυλικών οπλικών συστημάτων. Υπάρχει βέβαια και το ερώτημα του που βρήκαν οι υπαίτιοι της τραγωδίας το οπλικό σύστημα που χρησιμοποίησαν για την κατάρριψη του αεροπλάνου. Δεν εξετάζω ως πιθανή την υπόθεση να το έριξαν οι Ρώσοι, καθώς μια τέτοια ενέργεια θα ήταν εντελώς αψυχολόγητη. Εάν υποτεθεί ότι το κατέρριψαν οι Ουκρανοί, τότε διαθέτουν πλήθος τέτοιων συστημάτων. Εάν υποτεθεί ότι το κατέρριψαν οι ρωσόφιλοι αντάρτες που έχουν καταλάβει τμήματα της ανατολικής Ουκρανίας, τότε μάλλον έχουν κλέψει πυραυλικά συστήματα από τον ουκρανικό στρατό. Συνέχισα λέγοντας ότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ρωσική στρατιωτική κατασκοπεία έχει παραδώσει πλήθος όπλων στους ρωσόφιλους αντάρτες τους τελευταίους μήνες. Αλλά δεν νομίζω ότι ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν είναι τόσο ηλίθιος ώστε να δώσει στους αντάρτες εξελιγμένα οπλικά συστήματα που θα μπορούν να τους καταστήσουν ανεξάρτητους από τη Μόσχα. Συνεπώς, εάν έχουν πρόσβαση σε τέτοια συστήματα, μάλλον τα έκλεψαν από τις ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις. Μπορείτε να δείτε την συνέντευξη στην ιστοσελίδα του τηλεοπτικού σταθμού εδώ, ή στο YouTube, εδώ.

15/7/14

Συμμετοχή μου σε ραδιοφωνική συζήτηση για την ηλεκτρονική κατασκοπεία

ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΝΑ ΓΡΑΦΩ ΠΑΝΩ ΣΕ θέματα ηλεκτρονικής κατασκοπείας ή κυβερνοκατασκοπείας —δηλαδή της κατασκοπείας μέσω υπολογιστών— από το 1997, πριν η τελευταία γίνει ευρέως γνωστή ως μέθοδος απόσπασης χαρακτηρισμένων πληροφοριών. Την εβδομάδα που μας πέρασε μίλησα πάνω ακριβώς σε αυτό το θέμα στο ραδιοφωνικό πρόγραμμα Your Weekly Constitutional, που μεταδίδεται από το κρατικό ραδιόφωνο των Ηνωμένων Πολιτειών. Η εκπομπή είναι μια συνεργασία του πανεπιστημίου Appalachian School of Law στην πολιτεία της Βιρτζίνια με το ίδρυμα Montpelier, που αποτελεί θεσμική παρακαταθήκη του Τζέημς Μάντισον, ενός από τους πολιτικούς πρωτεργάτες της ανεξάρτητης ομοσπονδίας των ΗΠΑ. Αφορμή για την εκπομπή υπήρξε η πρόσφατη δημοσίευση ενός άρθρου μου από τη Γαλλική Στρατιωτική Ακαδημία, με τίτλο «Θα Πρέπει οι Επιχειρήσεις Ηλεκτρονικής Κατασκοπείας από τις Κρατικές Αρχές να Στοχεύουν τον Ιδιωτικό Τομέα; Αμερικανικές και Κινεζικές Εκτιμήσεις». Στην 45λεπτη ραδιοφωνική συνέντευξη μιλάω στον παρουσιαστή, καθηγητή Στιούαρτ Χάρις, του Appalachian School of Law, για την ενδιαφέρουσα όσο και περίεργη απόφαση του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ να δημοσιεύσει τα ονόματα τεσσάρων στελεχών του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού της Δημοκρατίας της Κίνας, τα οποία κατηγορεί ότι χρησιμοποίησαν μεθόδους ηλεκτρονικής κατασκοπείας, καθώς και τεχνολογική υποδομή που ανήκει στις κινεζικές ένοπλες δυνάμεις, για να ευνοήσουν ιδιωτικές κινεζικές εταιρίες σε βάρος αμερικανικών. Συζητάμε πάνω στην άποψή μου ότι ο διαχωρισμός αυτός της Ουάσιγκτον μεταξύ κυβερνοκατασκοπείας στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα δεν είναι τόσο απλός στην πράξη του. Αργότερα ξεφεύγουμε κάπως από το θέμα μας και κουβεντιάζουμε για την ηθική της κατασκοπείας ως πρακτικής, καθώς και για την σημασία της κατασκοπείας στην σύγχρονη παγκόσμια ιστορία. Την συνέντευξη μπορείτε να την ακούσετε στου YouTube εδώ ή στο Podomadic, εδώ.

10/6/14

Δημοσίευση άρθρου μου από τη γαλλική στρατιωτική ακαδημία

Δημοσιεύεται σήμερα ένα ακαδημαϊκό μου άρθρο από το Ινστιτούτο Ηλεκτρονικής Άμυνας και Ασφάλειας της Σχολής Ειδικών Δυνάμεων της Γαλλικής Στρατιωτικής Ακαδημίας (École Spéciale Militaire de Saint-Cyr). Το άρθρο τιτλοφορείται: «Θα Πρέπει οι Επιχειρήσεις Ηλεκτρονικής Κατασκοπείας από τις Κρατικές Αρχές να Στοχεύουν τον Ιδιωτικό Τομέα; Αμερικανικές και Κινεζικές Εκτιμήσεις» («Should State-Sponsored Cyber Operations Target the Private Sector? American and Chinese Assessments»). Στο κείμενο αναφέρομαι στην πρόσφατη απόφαση του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ να δημοσιεύσει τα ονόματα τεσσάρων στελεχών του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού της Δημοκρατίας της Κίνας, τα οποία κατηγορεί ότι χρησιμοποίησαν μεθόδους ηλεκτρονικής κατασκοπείας, καθώς και τεχνολογική υποδομή που ανήκει στις κινεζικές ένοπλες δυνάμεις, για να ευνοήσουν ιδιωτικές κινεζικές εταιρίες σε βάρος αμερικανικών. Αναφέρομαι δε λεπτομερειακά στον ενδιαφέροντα αυτό διαχωρισμό που φαίνεται να κάνει το αμερικανικό Υπουργείο μεταξύ κατασκοπείας εναντίον δημόσιων και ιδιωτικών στόχων. Στην έκθεση του αμερικανικού Υπουργείου Δικαιοσύνης υπονοείται ότι όλες σχεδόν οι χώρες καταφεύγουν συστηματικά στην κυβερνοκατασκοπεία με στόχο την υπεράσπιση της εθνικής τους ασφάλειας. Αλλά οι Αμερικανοί διαμαρτύρονται για την χρήση από τους κινέζους κρατικών δικτύων ηλεκτρονικής παρακολούθησης με στόχο την υπονόμευση της ανταγωνιστικότητας αμερικανικών ιδιωτικών επιχειρήσεων προς όφελος κινεζικών εταιριών. Όπως όμως εξηγώ στη δημοσίευση, ο διαχωρισμός αυτός της Ουάσιγκτον μεταξύ κυβερνοκατασκοπείας στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα δεν είναι τόσο απλός στην πράξη του. Ταυτόχρονα, ο διαχωρισμός αυτός δεν είναι προφανής στους Κινέζους, οι οποίοι δεν συμμερίζονται την σχεδόν θρησκευτικής φύσης ιερότητα του ιδιωτικού τομέα που κυριαρχεί στις ΗΠΑ. Το άρθρο, που δημοσιεύτηκε στα αγγλικά, μπορείτε να το διαβάσετε σε μορφή pdf εδώ.

11/3/14

Συνέντευξή μου σε ραδιοφωνικό σταθμό του Μίτσιγκαν

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΘΥΕΛΛΑ ΕΧΕΙ ΞΕΣΠΑΣΕΙ τις τελευταίες ημέρες στους κόλπους της αμερικανικής κυβέρνησης, καθώς η επιτροπή εποπτείας πληροφοριακών θεμάτων της Γερουσίας έχει έρθει σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τη CIA. Η διάσταση στις απόψεις μεταξύ του Κογκρέσου και των αμερικανικών υπηρεσιών δεν είναι φυσικά τίποτα καινούργιο. Αλλά τα πράγματα αυτή τη φορά φαίνεται να τίθενται εκτός ελέγχου, καθώς μέλη της Γερουσίας κάνουν λόγο για νομικό πραξικόπημα της CIA ενάντια στο Κογκρέσο. Η κρίση αφορά την έρευνα που κάνει η επιτροπή πάνω στη χρήση μεθόδων βασανισμού από την CIA την περίοδο της κυβέρνησης του Τζορτζ Μπους του νεότερου. Πολλά από τα μέλη της επιτροπής φέρεται πως είναι πεπεισμένα ότι, όχι μόνο παρανόμησε η CIA με το να καταφύγει σε μεθόδους βασανισμού στο πλαίσιο του «πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία», αλλά απέτυχε και να εξάγει μέσω των βασανισμών χρήσιμες πληροφορίες για την προστασία της αμερικανικής εθνικής ασφάλειας. Δηλαδή πέρα από παράνομοι, οι βασανισμοί ήταν και άχρηστοι. Αλλά η μυστική υπηρεσία αρνείται αυτές τις κατηγορίες και όλα δείχνουν ότι προσπαθεί να παρακρατήσει πληροφορίες σχετικά με τους βασανισμούς από την επιτροπή της Γερουσίας. Χθες έδωσα μια δεκάλεπτη συνέντευξη πάνω στο θέμα αυτό στην κεντρική ειδησεογραφική εκπομπή Capital City Recap του ραδιοσταθμού WILS 1320 AM στην πολιτεία του Μίτσιγκαν. Είπα ότι, από μόνη της, η διαμάχη μεταξύ της επιτροπής και της CIA δεν είναι ούτε σημαντική ούτε καινοτόμα. Παρόμοιες αντιπαραθέσεις μεταξύ των επιτροπών εποπτείας του Κογκρέσου και των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών αποτελούν καθημερινό φαινόμενο. Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι ότι, σε αντίθεση με τις συχνές τους διαμάχες, που λαμβάνουν μέρος κατεξοχήν μακριά από τους προβολείς των μέσων μαζικής ενημέρωσης, η διαμάχη αυτή είναι δημόσια. Θεώρησα δε διόλου απίθανο να αναμειχθεί προσωπικά ο ίδιος ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα για να διευθετήσει την διαφωνία. Τη συνέντευξη μπορείτε να την ακούσετε στο YouTube εδώ, ή στην ιστοσελίδα του ραδιοσταθμού, εδώ.

7/2/14

Συνέντευξή μου στην τηλεόραση του BBC

ΜΙΛΗΣΑ ΣΤΙΣ 6 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΣΤΟ κεντρικό δελτίο ειδήσεων της τηλεόρασης του BBC με θέμα την διαρροή μιας προσωπικής τηλεφωνικής συνομιλίας της Αμερικανής υφυπουργού εξωτερικών Βικτόρια Νιούλαντ. Συγκεκριμένα, ένα περίεργο βίντεο εμφανίστηκε στο κοινωνικό δίκτυο YouTube, που περιέχει αποσπάσματα μια εμφανώς προσωπικής τηλεφωνικής συνομιλίας μεταξύ της Νιούλαντ και του Αμερικανού πρεσβευτή στην Ουκρανία Τζέφρεϊ Πάιατ. Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας τους, που προφανώς υποκλάπηκε από κάποια αντίπαλη υπηρεσία κατασκοπείας, η Νιούλαντ εκφράζει ανοιχτά την απογοήτευσή της με τους Ευρωπαίους πάνω στο θέμα της ρωσο-ουκρανικής κρίσης, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι μόνο οι ΗΠΑ μπορούν να επιδιορθώσουν την κατάσταση. Καταλήγει μάλιστα λέγοντας χαρακτηριστικά ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να «πάει να γ…..θεί». Το ερώτημα είναι, ποιος υπέκλεψε τη συνομιλία; Και πως θα επηρεάσει η διαρροή της τις σχέσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης και Αμερικής; Στις δηλώσεις μου στο BBC, που μπορείτε να δείτε εδώ, εξέφρασα την άποψη ότι οι υποψίες για την υποκλοπή, αλλά και για τη διαρροή, επικεντρώνονται στις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες. Το ενδιαφέρον πάντως δεν είναι τόσο η υποκλοπή —άλλωστε η κατασκοπεία σε βάρος διπλωματών από αντίπαλες μυστικές υπηρεσίες είναι καθημερινό φαινόμενο— αλλά η διαρροή. Εάν υποτεθεί ότι η Μόσχα κρύβεται πίσω από αυτήν, τότε γιατί αποφάσισε να την διαρρεύσει; Η προφανής απάντηση είναι φυσικά ότι οι ρωσικές επιδιώξεις στο ζήτημα της Ουκρανίας ευνοούνται από μια πιθανή δημιουργία διάστασης στις σχέσεις Ευρώπης-Αμερικής. Παράλληλα όμως φαίνεται πως η ρωσική κυβέρνηση επιχειρεί μια λαϊκίστικη προσέγγιση στην χρήση της κατασκοπείας, με στόχο τον δημόσιο εξευτελισμό των αμερικανικών διπλωματικών ελιγμών. Κάτι αντίστοιχο δηλαδή της δημόσιας διπλωματίας του σοβιετικού ηγέτη Νικήτα Χρουστσόφ το 1960, στον απόηχο της ρίψης από τους σοβιετικούς ενός αμερικανικού κατασκοπευτικού αεροπλάνου της CIA επί ρωσικού εδάφους. Αναφορικά με το ζήτημα του πως η διαρροή αυτή θα επηρεάσει τις σχέσεις μεταξύ Βρυξελλών και Ουάσιγκτον, είπα στο BBC ότι η συνομιλία αυτή καθαυτή δεν σημαίνει πολλά. Αλλά στο γενικότερο πλαίσιο των συνεχιζόμενων αποκαλύψεων από τον φυγάδα πρώην κατάσκοπο των ΗΠΑ Έντουαρντ Σνόουντεν, η αποκάλυψη των ακραίων θέσεων της Νιούλαντ μπορεί να συνδράμει στην σταδιακή επιδείνωση των διατλαντικών σχέσεων.